Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 цячы, цячэ; цякуць; прошлы час цёк, цякла, -ло; незакончанае трыванне
  1. Ліцца струменямі, патокам; ліцца, струменіцца ў якім-н. напрамку. Рака цячэ. Слёзы цякуць. Кроў цячэ. ▪ Цякла тут з лесу невялічка Травой заросшая крынічка. ← Якуб Колас. У тры ручаі, мяшаючыся з густым пылам на твары за дарогу, цяклі з-пад мокрых валасоў рагі поту. ← Мікола Нікановіч. / у безасабовая форма ужыв. Са стрэх цякло.
  2. Сыпацца, падаць струменьчыкамі (пра сыпкія рэчывы). З-пад ног сухі пясок цячэ Янтарнымі драбінкамі. ← Мікола Хведаровіч. Зерне цякло праз пальцы залатымі крупінкамі. ← Тарас Хадкевіч.
  3. пераноснае значэнне Праходзіць, працякаць (пра час). Міналі, цяклі ночы і дні. ← Барыс Сачанка.
  4. пераноснае значэнне Праходзіць, адбывацца; ісці сваім парадкам. Доўга гутарка цякла. ← Ніл Гілевіч. // Развівацца ў пэўнай паслядоўнасці. Ветрык ад халодных водаў дзьмуў у твар Данілу, а думкі ўсё роўна цяклі далей. ← Піліп Пестрак. Калі быць — дык мастом Над імклівай вадой, — Каб каханне цякло наша Рэчкай жывой. ← Аркадзь Куляшоў. Спакойна цякло жыццё. ← Ілья Гурскі. // Бесперапынна плаўна гучаць. І зноў цячэ, цячэ, як рэчка, песня, Плыве ў душу, у сэрца хлапчука. ← Уладзімір Караткевіч.
  5. пераноснае значэнне Ісці, рухацца суцэльным патокам, масай (пра вялікую колькасць людзей). Абуджаюцца вуліцы, цякуць патокі людзей. ← Мікола Гамолка. Цячэ праспект ракой шумлівай... ← Алег Лойка.
  6. Ісці ад чаго-н., пахнуць; павяваць. Грыбны водар цёк з зямлі. ← Кузьма Чорны. Ветры з поўдня на ўсход цякуць. ← Юрка Лявонны.
  7. Прапускаць ваду (праз адтуліну, дзірку і пад.); мець цечу. Кацёл цячэ. Боты цякуць.
  •••
  Слінкі цякуць гл. слінкі.
  Цёкам цячы — моцна цячы.