дамушніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дамушніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	даму́шніца мн. даму́шніцы
Родны каго? чаго?	даму́шніцы мн. даму́шніц
Давальны каму? чаму?	даму́шніцы мн. даму́шніцам
Вінавальны каго? што?	даму́шніцу мн. даму́шніц
Творны кім? чым?	даму́шніцай, даму́шніцаю мн. даму́шніцамі
Месны у кім? у чым?	даму́шніцы мн. даму́шніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

З беспілотнымі таксоўкамі таксісты нарэшце змогуць засяродзіцца на сваіх асноўных бізнесах, пра якія гавораць.

damušnica — беларуская лацінка

Слова дамушніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: