шаўкаць

гэта

— шамкаць; ціха і неразборліва гаварыць што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў шаўкаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ша́ўкаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я ша́ўкаю мы ша́ўкаем ты ша́ўкаеш вы ша́ўкаеце ён, яна, яно ша́ўкае яны ша́ўкаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. ша́ўкала м. ша́ўкаў н. ша́ўкала мн. ша́ўкалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты ша́ўкай вы ша́ўкайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	ша́ўкаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць за казла, абы замуж пайшла.

не рабіце так

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

šaŭkać — беларуская лацінка

Слова шаўкаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: