цёўкаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў цёўкаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	цё́ўкаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я цё́ўкаю мы цё́ўкаем ты цё́ўкаеш вы цё́ўкаеце ён, яна, яно цё́ўкае яны цё́ўкаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. цё́ўкала м. цё́ўкаў н. цё́ўкала мн. цё́ўкалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты цё́ўкай вы цё́ўкайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	цё́ўкаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

— Тата, чаму гэтыя людзі называюць цябе расістам?
— Гэта не людзі, сынку.

cioŭkać — беларуская лацінка

Слова цёўкаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: