Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

цётка, -і, ДМ -тцы; Родны склон мн. -так; жаночы род
  1. Бацькава або матчына сястра; жонка дзядзькі. Вярнуўшыся ў прыцемках з поля, .. [Аня] зайшла да Андрэевай цёткі. ← Іван Мележ.
  2. размоўнае слова Дарослая жанчына наогул; зварот да старэйшай па ўзросту жанчыны. У калідоры стаялі Міколавы аднавяскоўцы — дзядзька Лявон і цётка Тэкля. ← Уладзімір Корбан. — Ты думаеш, цётка, я не ведаю? Усе ведаюць! А я не вмоўчу. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Голад не цётка — пра стан галоднага і таму непераборлівага ў ядзе чалавека (жывёлы).

❌

цётка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова цётка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	цё́тка мн. цё́ткі
Родны каго? чаго?	цё́ткі мн. цё́так
Давальны каму? чаму?	цё́тцы мн. цё́ткам
Вінавальны каго? што?	цё́тку мн. цё́так
Творны кім? чым?	цё́ткай, цё́ткаю мн. цё́ткамі
Месны у кім? у чым?	цё́тцы мн. цё́тках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.

Слова цётка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік цётка — у родным, давальным, творным і месным склоне

цётка

Навігатар

Мемчыкі