швэркаць

гэта

— гаварыць, вымаўляць што-небудзь і без прамога дапаўнення; сноўдаць; шоргаць, шаркаць

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў швэркаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	швэ́ркаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я швэ́ркаю мы швэ́ркаем ты швэ́ркаеш вы швэ́ркаеце ён, яна, яно швэ́ркае яны швэ́ркаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. швэ́ркала м. швэ́ркаў н. швэ́ркала мн. швэ́ркалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты швэ́ркай вы швэ́ркайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	швэ́ркаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.

вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

šverkać — беларуская лацінка

Слова швэркаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: