аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шкадаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шкадава́нне мн. шкадава́нні |
| Родны каго? чаго? |
шкадава́ння мн. шкадава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
шкадава́нню мн. шкадава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
шкадава́нне мн. шкадава́нні |
| Творны кім? чым? |
шкадава́ннем мн. шкадава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
шкадава́нні мн. шкадава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
škadavannie — беларуская лацінка
Слова шкадаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкадаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкаданоснасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› швэ́ркаць (8)
(9) кадава́нне ‹
› шкада́ (5)
(13) перакадава́нне ‹
› шкада́ (5)
(12) каскадава́нне ‹
› шкадава́ны (9)
(14) самашкадава́нне ‹
› шкадава́та (9)
(12) адшкадава́нне ‹
› шкадава́цца (10)
(11) дэкадава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».