адзнанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова адзнанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адзна́нне мн. адзна́нні
Родны каго? чаго?	адзна́ння мн. адзна́нняў
Давальны каму? чаму?	адзна́нню мн. адзна́нням
Вінавальны каго? што?	адзна́нне мн. адзна́нні
Творны кім? чым?	адзна́ннем мн. адзна́ннямі
Месны у кім? у чым?	адзна́нні мн. адзна́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

adznannie — беларуская лацінка

Слова адзнанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: