шпільчыць

гэта

— рабіць з’едлівыя папрокі каму-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў шпільчыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	шпі́льчыць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я шпі́льчу мы шпі́льчым ты шпі́льчыш вы шпі́льчыце ён, яна, яно шпі́льчыць яны шпі́льчаць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. шпі́льчыла м. шпі́льчыў н. шпі́льчыла мн. шпі́льчылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты шпі́льчы вы шпі́льчыце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	шпі́льчачы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Думаю набыць вафельніцу, каб рабіць там дранікі з бульбы, якую пакрамсаў у блэндары. Муку я туды, вядома, крыху дадам.

з інтэрнэтаў

špiĺčyć — беларуская лацінка

Слова шпільчыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: