Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шумець¹, -млю, -міш, -міць; незакончанае трыванне
  1. Утвараць, рабіць шум¹ (у 1 знач.). Мяккім маёвым лісцем шумяць бярозы. ← Рыгор Мурашка. І шумяць над берагам Сосен гушчары, А ім адгукаюцца Нёмана бары. ← Адам Русак. Дажджы растуць, шумяць над полем, Дзе я на ростанях стаю. ← Вера Вярба. Варкасы зніклі. Неба пасвятлела. А мора ўсё спявала, усё шумела. ← Артур Вольскі. На паперу становяцца самі Словы шчырыя песні тае, Што расла з маладымі садамі, Што шуміць у палях каласамі, — І таму маё сэрца пяе. ← Янка Непачаловіч. // Пра пачуццё цяжкасці, болю, кружэння ў галаве, якое ўзнікае ў выніку стомленасць хваробы, ап'янення і пад. Шуміць спавітая бінтамі галава... ← Янка Брыль. / у безасабовая форма ужыв. Калі [Феня] выйшла з бальніцы, не адразу зразумела, у які бок трэба ісці дадому, шумела ў галаве. ← Лідзія Арабей. Ліда задумалася. Шумела ў галаве. ← Уладзімір Федасеенка. Андрэйку душыць гарачыня, млеюць ногі ад стомы, пачынае шумець у галаве. ← Павел Кавалёў.
  2. пераноснае значэнне Весці жывую, актыўную дзейнасць, завіхацца; выказвацца з выпадку чаго-н. [Настаўнік:] «І не адзін такі я: шумім, круцімся, а толку няма». ← Якуб Колас. — Нешта ціха ў вас сёння? — А чаго асабліва шумець? Справы свае зрабілі, пара на спачын. ← Міхась Лынькоў. // Працякаць, ісці, адбывацца вельмі ажыўлена, бурна. Лад блакітным агнём небасхіла Пустыром увесь край выглядае... Дзе шумела жыццё — там магіла, Толькі енкі... і плач не змаўкае... ← Міхась Чарот. Шумяць гарачыя дэбаты. ← Юлі Таўбін.
  3. Лаяцца, сварыцца, крычаць; гучна, адкрыта выражаць сваю незадаволенасць. — Спакайней, спакайней. Разбяромся раніцай.. Чаго шумець? ← Мікола Лобан. — Едзь зараз жа, — п'яны ёлуп! — шумелі на .. [Яўгена] сваякі. ← Іван Новікаў.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Шмат гаварыць, абмяркоўваць што-н. з мэтай прыцягнення ўвагі да чаго-н. — Аб ім [Сакольным] смела можна гаварыць і нават шумець. ← Аляксей Кулакоўскі. Шумелі хлопцы: «Эх... шкада жанчыны!» І кожны Насту ратаваць быў рад. ← Змітрок Астапенка. // Мець шырокую вядомасць, выклікаць шырокі інтарэс, прыцягваць агульную ўвагу да сябе. Справа шумела на ўвесь гарадок. ← Кузьма Чорны. Смірніцкі расказваў неахвотна. — Увогуле, — заключыў ён, — «Медыцынскі работнік» шуміць. ← Уладзімір Шахавец.
 шумець², -міць; незакончанае трыванне
  Узнімацца пенай; пеніцца. Піва шуміць.