аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова даўбежка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даўбе́жка мн. даўбе́жкі |
| Родны каго? чаго? |
даўбе́жкі мн. даўбе́жак |
| Давальны каму? чаму? |
даўбе́жцы мн. даўбе́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
даўбе́жку мн. даўбе́жкі |
| Творны кім? чым? |
даўбе́жкай, даўбе́жкаю мн. даўбе́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
даўбе́жцы мн. даўбе́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чалавек не сонца — усіх не сагрэе.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
daŭbiežka — беларуская лацінка
Слова даўбежка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даўбежка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даўбёнка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даўбак (6)
(9) перабе́жка ‹
› даўба́нка (8)
(8) прабе́жка ‹
› даўба́ць (7)
(8) разбе́жка ‹
› даўбе́нне (8)
(5) ве́жка ‹
› даўбе́нь (7)
(9) сураве́жка ‹
› даўбе́шка (8)
(8) нарве́жка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.