STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова даўбень
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даўбе́нь мн. даўбені |
| Родны каго? чаго? |
даўбеня мн. даўбеняў |
| Давальны каму? чаму? |
даўбеню мн. даўбеням |
| Вінавальны каго? што? |
даўбеня мн. даўбеняў |
| Творны кім? чым? |
даўбенем мн. даўбенямі |
| Месны у кім? у чым? |
даўбеню мн. даўбенях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?
daŭbień — беларуская лацінка
Слова даўбень (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даўбень — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даўбешка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даўба́ць (7)
(8) за́зубень ‹
› даўбе́жка (8)
(7) клу́бень ‹
› даўбе́нне (8)
(8) парубе́нь ‹
› даўбе́шка (8)
(9) на́даўбень ‹
› даўбё́жны (8)
(7) грэ́бень ‹
› даўбё́нка (8)
(8) скрэ́бень ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
заўсёды / заўжды