аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скрэбень
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скрэ́бень мн. скрэ́бені |
| Родны каго? чаго? |
скрэ́беня мн. скрэ́беняў |
| Давальны каму? чаму? |
скрэ́беню мн. скрэ́беням |
| Вінавальны каго? што? |
скрэ́беня мн. скрэ́беняў |
| Творны кім? чым? |
скрэ́бенем мн. скрэ́бенямі |
| Месны у кім? у чым? |
скрэ́бені мн. скрэ́бенях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.
skrebień — беларуская лацінка
Слова скрэбень (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скрэбень — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скрэбка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скрэ́бены (8)
(7) даўбе́нь ‹
› скрэ́бены (8)
(9) на́даўбень ‹
› скрэ́бены (8)
(7) грэ́бень ‹
› скрэ́бка (7)
(7) шчэ́бень ‹
› скрэ́бл (6)
(8) рагаве́нь ‹
› скрэ́бла (7)
(8) галаве́нь ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.