аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова даўніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даўніна́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
даўніны́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
даўніне́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
даўніну́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
даўніно́й, даўніно́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
даўніне́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лішняе мудраванне — дураванне.
«Не рушыць даўніны, не ўводзіць навізны», — сказала бабуля і выкінула навюткі ўнукаў iMac.
daŭnina — беларуская лацінка
Слова даўніна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даўніна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даўсталёўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даўніверсітэ́цкі (15)
(7) цясні́на ‹
› даўніма́цца (10)
(9) калатні́на ‹
› даўніма́ць (9)
(9) палатні́на ‹
› да́ўніцца (8)
(7) раўні́на ‹
› да́ўніць (7)
(7) раўніна́ ‹
› да́ўнішні (8)
(8) драўні́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.