STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова двухкалейка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двухкале́йка мн. двухкале́йкі |
| Родны каго? чаго? |
двухкале́йкі мн. двухкале́ек |
| Давальны каму? чаму? |
двухкале́йцы мн. двухкале́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
двухкале́йку мн. двухкале́йкі |
| Творны кім? чым? |
двухкале́йкай, двухкале́йкаю мн. двухкале́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
двухкале́йцы мн. двухкале́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
няхай яго (яе, іх, цябе, вас) качкі (стопчуць) — выражае незласлівае абурэнне, здзіўленне, захапленне
жартаўлівы выраз— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.
dvuchkaliejka — беларуская лацінка
Слова двухкалейка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двухкалейка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двухкасетнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двухзо́навы (10)
(12) вузкакале́йка ‹
› двухзу́бец (9)
(13) шырокакале́йка ‹
› двухзу́бы (8)
(11) аднакале́йка ‹
› двухкале́йны (11)
(6) гле́йка ‹
› двухкале́нны (11)
(9) вясе́лейка ‹
› двухкале́нчаты (13)
(7) Віле́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
