аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова двухзубец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двухзу́бец мн. двухзу́бцы |
| Родны каго? чаго? |
двухзу́бца мн. двухзу́бцаў |
| Давальны каму? чаму? |
двухзу́бцу мн. двухзу́бцам |
| Вінавальны каго? што? |
двухзу́бец мн. двухзу́бцы |
| Творны кім? чым? |
двухзу́бцам мн. двухзу́бцамі |
| Месны у кім? у чым? |
двухзу́бцы мн. двухзу́бцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
— Ты малака купіў?
— Не, не піў.
— Не разумею. Што ты не піў?
— Малакаку.
dvuchzubiec — беларуская лацінка
Слова двухзубец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двухзубец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двухкалейка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двухзна́чнасць (13)
(5) дубе́ц ‹
› двухзна́чны (10)
(5) зубе́ц ‹
› двухзо́навы (10)
(9) трохзубец ‹
› двухзу́бы (8)
(8) трызу́бец ‹
› двухкале́йка (11)
(7) галубе́ц ‹
› двухкале́йны (11)
(5) рубе́ц ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.