STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дубец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дубе́ц мн. дубцы́ |
| Родны каго? чаго? |
дубца́ мн. дубцо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дубцу́ мн. дубца́м |
| Вінавальны каго? што? |
дубе́ц мн. дубцы́ |
| Творны кім? чым? |
дубцо́м мн. дубца́мі |
| Месны у кім? у чым? |
дубцы́ мн. дубца́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
Жылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.
dubiec — беларуская лацінка
Слова дубец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дубец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дубільнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дуба́сіцца (9)
(6) грабе́ц ‹
› дуба́сіць (8)
(7) Скрабе́ц ‹
› дубата́ць (8)
(9) самагу́бец ‹
› дубе́ць (6)
(5) зубе́ц ‹
› дубі́льна-экстра́ктавы (20)
(9) трохзубец ‹
› дубі́льнік (9)
(9) двухзу́бец ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
