Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

зрэшты,
1. супраціўны злучнік. Злучае сказ (ці яго частку), які абмяжоўвае выказаную думку, сцвярджэнне; адпавядае па значэнню словам: «аднак», «усё ж». У творчасці В. Дуніна-Марцінкевіча ёсць матывы, якія нагадваюць пропаведзь хрысціянскай пакорлівасці, цярпення, але зрэшты і ў гэтага пісьменніка праўда жыцця бярэ верх. ← Іван Навуменка.
2. у знач. пабочнае слова Паказвае на раптоўную перамену гаворкі, на нерашучасць, хістанне пры выказванні. Аднак дарэмна паўстанцы Літвы (як, зрэшты, і царскія ўлады) чакалі прыбыцця судна. ← Г. Кісялёў.

❌

зрэшты

гэта

прыслоўе

ступені параўнання прыслоўя зрэшты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

ступень параўнання
станоўчая	зрэ́шты
вышэйшая	—
найвышэйшая	—

скарбніца

балазе́ — адпавядае словазлучэнням «тым больш што», «добра што», «добра якраз», «добра, што хоць»

Вучыся, балазе ёсць умовы.

Слова зрэшты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

зрэшты

Навігатар

Мемчыкі