аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
зуа́ў — назоўнік зу́б — назоўнік
канцэпт

зуб

гэта
— востры выступ на інструменце, прыладзе

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зуб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
зу́б

мн.  зубы́
Родны
каго? чаго?
зу́ба

мн.  зубо́ў
Давальны
каму? чаму?
зу́бу

мн.  зуба́м
Вінавальны
каго? што?
зу́б

мн.  зубы́
Творны
кім? чым?
зу́бам

мн.  зуба́мі
Месны
у кім? у чым?
зу́бе

мн.  зуба́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед


— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.


zub — беларуская лацінка

Слова зуб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік зуб — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове зуб + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


зрэ́шты (6)

(5) па́дуб

зрэ́шчыць (8)

(5) па́дуб

зуа́ў (4)

(8) Стараду́б

зу́б'е (5)

(8) мнагазу́б

зубаапрацо́ўчы (13)

(7) рагазу́б

зубавы́ (6)

(6) ядазу́б


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

збіраю гаўнешкі