Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 зуб, -а; мн. зу́бы і зубы́; мужчынскі род
  1. мн. зу́бы (з лічэбнік 2, 3, 4 зубы́), зубо́ў. Косцепадобны орган у роце для адкусвання і разжоўвання ежы. Зубы прарэзаліся. Чысціць зубы. ▪ Смачны жабе арэх, ды бог зубоў не даў. ← З нар.
  2. мн. зубы́, -о́ў. Востры выступ на інструменце, прыладзе працы, частцы машыны і інш. Юзік сядзеў каля ганку і забіваў зубы ў граблі. ← Алена Васілевіч.
  •••
  Вочныя зубы — іклы верхняй сківіцы.
  Зуб мудрасці — трэці вялікі карэнны зуб (апошні ў зубным радзе кожнай сківіцы), які вырастае пасля 20 гадоў.
  Карэнныя зубы — пяць задніх зубоў з кожнага боку верхняй і ніжняй сківіц.
  Кутнія зубы — тое, што і карэнныя зубы.
  Малочныя зубы — дзіцячыя зубы, якія паступова выпадаюць пасля шасцігадовага ўзросту і замяняюцца новымі, пастаяннымі.
  Абдумаць зубы гл. абламаць.
  Вастрыць (тачыць) зуб (зубы) гл. вастрыць.
  Вырваць з зубоў гл. вырваць.
  Глядзець у зубы гл. глядзець.
  Зуб гарыць — тое, што і вока гарыць (гл. вока).
  Зуб за зуб — адплачваючы за зло той жа меркай.
  Зуб на зуб не пападае — пра дрыжыкі ад моцнага холаду, страху і пад.
  Зубамі ляскаць гл. ляскаць.
  Зубы загаворваць гл. загаворваць¹.
  Зубы з'есці (праесці) на чым гл. з'есці.
  Ірваць з зубоў гл. ірваць.
  Класці зубы на паліцу гл. класці.
  Лезці к чорту ў зубы гл. лезці.
  Мець зуб на каго гл. мець.
  На адзін зуб — пра вельмі малую колькасць чаго-н. (звычайна аб харчовых прадуктах).
  На галодны зуб — будучы галодным, хочучы есці.
  Не па зубах што — а) цяжка разжаваць, з'есці; б) пераноснае значэнне не пад сілу, не па здольнасцях.
  Ні ў зуб нагой — зусім нічога (не ведаць, не разумець і пад.).
  Паказаць зубы гл. паказаць.
  Праз зубы — не раскрываючы рота, невыразна (гаварыць, мармытаць і пад.).
  Спаліць (шчэрыць) зубы гл. скаліць.
  Сцяўшы (сціснуўшы) зубы гл. сцяўшы.
  Трымацца рукамі і зубамі гл. трымацца.
  Трымаць язык за зубамі гл. трымаць.
  Узброены да зубоў гл. узброены.