мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
зу́б — назоўнік зубаапрацо́ўчы — прыметнік
канцэпт

зуб'е

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зуб'е
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
зу́б'е

мн.  зу́б'і
Родны
каго? чаго?
зу́б'я

мн.  зу́б'яў
Давальны
каму? чаму?
зу́б'ю

мн.  зу́б'ям
Вінавальны
каго? што?
зу́б'е

мн.  зу́б'і
Творны
кім? чым?
зу́б'ем

мн.  зу́б'ямі
Месны
у кім? у чым?
зу́б'і

мн.  зу́б'ях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Адна ластаўка вясны не робіць.


У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.


zubje — беларуская лацінка

Слова зуб'е (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік зуб'е — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове зубадзёр + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


зуа́ў (4)

(7) аздо́б'е

зу́б (3)

(8) надло́б'е

зу́б (3)

(8) падло́б'е

зубаапрацо́ўчы (13)

(8) во́труб'е

зубавы́ (6)

(8) бязры́б'е

зубадзё́р (8)

(9) прыгрэ́б'е


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

найлепшыя гады майго жыцця