STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова двухполасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двухпо́ласць мн. двухпо́ласці |
| Родны каго? чаго? |
двухпо́ласці мн. двухпо́ласцяў, двухпо́ласцей |
| Давальны каму? чаму? |
двухпо́ласці мн. двухпо́ласцям |
| Вінавальны каго? што? |
двухпо́ласць мн. двухпо́ласці |
| Творны кім? чым? |
двухпо́ласцю мн. двухпо́ласцямі |
| Месны у кім? у чым? |
двухпо́ласці мн. двухпо́ласцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.
dvuchpolasć — беларуская лацінка
Слова двухполасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двухполасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двухполле + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двухпле́чы (9)
(11) аднапо́ласць ‹
› двухпо́лавасць (13)
(12) разнапо́ласць ‹
› двухпо́ласцевы (13)
(17) раздзельнапо́ласць ‹
› двухпо́лле (9)
(8) це́пласць ‹
› двухпо́лы (8)
(8) сі́пласць ‹
› двухпо́льны (10)
(9) асі́пласць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
