аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова джыгітоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
джыгіто́ўка мн. джыгіто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
джыгіто́ўкі мн. джыгіто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
джыгіто́ўцы мн. джыгіто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
джыгіто́ўку мн. джыгіто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
джыгіто́ўкай, джыгіто́ўкаю мн. джыгіто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
джыгіто́ўцы мн. джыгіто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каб на яго (яе, іх, цябе, вас) немач
няхай яго (яе, іх, цябе, вас) немач
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічdžyhitoŭka — беларуская лацінка
Слова джыгітоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік джыгітоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове джыгулька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› джы́гер (6)
(7) мато́ўка ‹
› джыгі́т (6)
(9) занато́ўка ‹
› джыгітава́ць (11)
(8) брато́ўка ‹
› джыгі́цкі (8)
(9) візіто́ўка ‹
› джы́гнуцца (9)
(7) кіто́ўка ‹
› джы́гнуць (8)
(9) закіто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што там робіцца?