аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кітоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кіто́ўка мн. кіто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
кіто́ўкі мн. кіто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
кіто́ўцы мн. кіто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
кіто́ўку мн. кіто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
кіто́ўкай, кіто́ўкаю мн. кіто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кіто́ўцы мн. кіто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва— Айці-краіна.
— Вы так дзіўна вымаўляеце слова «агра».
kitoŭka — беларуская лацінка
Слова кітоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кітоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кітч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кі́тка (5)
(8) брато́ўка ‹
› кі́тлік (6)
(10) джыгіто́ўка ‹
› кіто́вы (6)
(9) візіто́ўка ‹
› кі́тч (4)
(9) закіто́ўка ‹
› кі́тчавы (7)
(11) перакіто́ўка ‹
› кі́ў (3)
(9) абкіто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.