STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кіў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кі́ў мн. ківы́ |
| Родны каго? чаго? |
кі́ва мн. ківо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
кі́ву мн. ківа́м |
| Вінавальны каго? што? |
кі́ў мн. ківы́ |
| Творны кім? чым? |
кі́вам мн. ківа́мі |
| Месны у кім? у чым? |
кі́ве мн. ківа́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
— Аўсей, я адкрыю Вам тайну. Вы — тормаз!
— Якую?
kiŭ — беларуская лацінка
Слова кіў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кіў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кіфара + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кіто́ўка (7)
(8) інтрузі́ў ‹
› кі́тч (4)
(8) інклюзі́ў ‹
› кі́тчавы (7)
(9) эксклюзі́ў ‹
› кіўко́м (6)
(4) шкі́ў ‹
› кіўну́цца (8)
(3) лі́ў ‹
› кіўну́ць (7)
(7) вадалі́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
