STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абкітоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абкіто́ўка мн. абкіто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
абкіто́ўкі мн. абкіто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
абкіто́ўцы мн. абкіто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
абкіто́ўку мн. абкіто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
абкіто́ўкай, абкіто́ўкаю мн. абкіто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абкіто́ўцы мн. абкіто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.
(з камара каня рабіць)Вельмі раз'юшвае, калі ляжыш дома з дзікім жаданнем выйсці і патраціць кіпу грошай, а грошай у цябе няма.
abkitoŭka — беларуская лацінка
Слова абкітоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абкітоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абклад + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абкіто́ўванне (12)
(7) кіто́ўка ‹
› абкіто́ўвацца (12)
(9) закіто́ўка ‹
› абкіто́ўваць (11)
(11) перакіто́ўка ‹
› абкла́д (6)
(10) падкіто́ўка ‹
› абкла́д (6)
(7) літо́ўка ‹
› абклада́нік (10)
(9) заліто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
