дзіў

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзіў
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзі́ў мн. дзі́вы
Родны каго? чаго?	дзі́ва мн. дзі́ваў
Давальны каму? чаму?	дзі́ву мн. дзі́вам
Вінавальны каго? што?	дзі́ва мн. дзі́ваў
Творны кім? чым?	дзі́вам мн. дзі́вамі
Месны у кім? у чым?	дзі́ве мн. дзі́вах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Новых сяброў набывай, а старых не забывай.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

dziŭ — беларуская лацінка

Слова дзіў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: