аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзіў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзі́ў мн. дзі́вы |
| Родны каго? чаго? |
дзі́ва мн. дзі́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
дзі́ву мн. дзі́вам |
| Вінавальны каго? што? |
дзі́ва мн. дзі́ваў |
| Творны кім? чым? |
дзі́вам мн. дзі́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзі́ве мн. дзі́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абы здароўе, а жыццё будзе.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)як кажуць ірландцы,
не спытаеш — не атрымаеш
dziŭ — беларуская лацінка
Слова дзіў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзіў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзіўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Дзісна́ (6)
(4) зві́ў ‹
› дзісненскі (10)
(5) узві́ў ‹
› дзі́твянскі (10)
(7) абразі́ў ‹
› дзі́ўна (6)
(6) падзі́ў ‹
› дзіўнава́та (10)
(7) упадзі́ў ‹
› дзіўнава́ты (10)
(7) прадзі́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.