аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзі́ч — назоўнік дзі́чкавы — прыметнік
канцэпт

дзічка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзі́чка

мн.  дзі́чкі
Родны
каго? чаго?
дзі́чкі

мн.  дзі́чак
Давальны
каму? чаму?
дзі́чцы

мн.  дзі́чкам
Вінавальны
каго? што?
дзі́чку

мн.  дзі́чкі
Творны
кім? чым?
дзі́чкай, дзі́чкаю

мн.  дзі́чкамі
Месны
у кім? у чым?
дзі́чцы

мн.  дзі́чках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца


Адзін французскі часопіс для мужчын абвясціў конкурс на найлепшае апісанне сваёй раніцы. Першае месца заняў аўтар такога твора: «Я ўстаю, снедаю, адзяваюся і еду дадому».


dzička — беларуская лацінка

Слова дзічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзічка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзічына + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзіця́чы (7)

(5) гі́чка

дзіця́чы (7)

(11) філалагі́чка

дзі́ч (4)

(9) алергі́чка

дзі́чкавы (8)

(8) вадзі́чка

дзічы́на (7)

(11) другадзі́чка

дзічынаразвядзе́нне (18)

(10) маладзі́чка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

піць