STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзі́чка мн. дзі́чкі |
| Родны каго? чаго? |
дзі́чкі мн. дзі́чак |
| Давальны каму? чаму? |
дзі́чцы мн. дзі́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзі́чку мн. дзі́чкі |
| Творны кім? чым? |
дзі́чкай, дзі́чкаю мн. дзі́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзі́чцы мн. дзі́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Адзін французскі часопіс для мужчын абвясціў конкурс на найлепшае апісанне сваёй раніцы. Першае месца заняў аўтар такога твора: «Я ўстаю, снедаю, адзяваюся і еду дадому».
dzička — беларуская лацінка
Слова дзічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзічка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзічына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіця́чы (7)
(5) гі́чка ‹
› дзіця́чы (7)
(11) філалагі́чка ‹
› дзі́ч (4)
(9) алергі́чка ‹
› дзі́чкавы (8)
(8) вадзі́чка ‹
› дзічы́на (7)
(11) другадзі́чка ‹
› дзічынаразвядзе́нне (18)
(10) маладзі́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
