мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзічэ́нне — назоўнік дзічэцца — дзеяслоў
канцэпт

дзічэўе

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзічэўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзічэ́ўе

мн.  дзічэ́ўі
Родны
каго? чаго?		 дзічэ́ўя

мн.  дзічэ́ўяў
Давальны
каму? чаму?		 дзічэ́ўю

мн.  дзічэ́ўям
Вінавальны
каго? што?		 дзічэ́ўе

мн.  дзічэ́ўі
Творны
кім? чым?		 дзічэ́ўем

мн.  дзічэ́ўямі
Месны
у кім? у чым?		 дзічэ́ўі

мн.  дзічэ́ўях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

адна хеўра; з адной хеўры

пра людзей адных поглядаў, адных паводзін (звычайна не вартых увагі)

Я не фліртую, я фільтрую.


dzičeŭje — беларуская лацінка

Слова дзічэўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзічэўе — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзобанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзічы́ць (7)

(10) старадрэ́ўе ‹

› дзічэ́йшы (8)

(5) крэ́ўе ‹

› дзічэ́нне (8)

(6) качэ́ўе ‹

› дзічэцца (8)

(7) карчэ́ўе ‹

› дзічэ́ць (7)

(7) альшэ́ўе ‹

› Дзія́на (6)

(4) ця́ўе ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пацук