дзічэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзічэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзічэ́нне мн. дзічэ́нні
Родны каго? чаго?	дзічэ́ння мн. дзічэ́нняў
Давальны каму? чаму?	дзічэ́нню мн. дзічэ́нням
Вінавальны каго? што?	дзічэ́нне мн. дзічэ́нні
Творны кім? чым?	дзічэ́ннем мн. дзічэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	дзічэ́нні мн. дзічэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жыццё пражыла — як на свінні праехала.

Каб запаволіць час, спрабуйце новае, падарожнічайце, знаёмцеся з новымі людзьмі, пачніце новы праект.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

dzičennie — беларуская лацінка

Слова дзічэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: