STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзічэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзічэ́нне мн. дзічэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
дзічэ́ння мн. дзічэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзічэ́нню мн. дзічэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дзічэ́нне мн. дзічэ́нні |
| Творны кім? чым? |
дзічэ́ннем мн. дзічэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзічэ́нні мн. дзічэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.
dzičennie — беларуская лацінка
Слова дзічэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзічэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзічэўе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзічы́цца (8)
(11) засвядчэ́нне ‹
› дзічы́ць (7)
(11) высвядчэ́нне ‹
› дзічэ́йшы (8)
(8) цвічэ́нне ‹
› дзічэ́ўе (7)
(9) адзічэ́нне ‹
› дзічэцца (8)
(9) здзічэ́нне ‹
› дзічэ́ць (7)
(7) лічэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
