STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дзічыцца, -чуся, -чышся, -чыцца; незакончанае трыванне, каго-чаго і без дапаўнення
Пазбягаць, унікаць каго-н.; быць дзікім. Яму [малому] ісці ў навуку час, А ён людзей яшчэ дзічыцца. ← Мікола Арочка.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

дзічыцца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзічыцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзічы́цца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзічу́ся мы дзічы́мся ты дзічы́шся вы дзічыце́ся ён, яна, яно дзічы́цца яны дзіча́цца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзічы́лася м. дзічы́ўся н. дзічы́лася мн. дзічы́ліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзічы́ся вы дзічы́цеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзі́чачыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.

dzičycca — беларуская лацінка

Слова дзічыцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: