аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзічы́ны — прыметнік дзічы́цца — дзеяслоў
канцэпт

дзічыха

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзічыха
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзічы́ха

мн.  дзічы́хі
Родны
каго? чаго?		 дзічы́хі

мн.  дзічы́х
Давальны
каму? чаму?		 дзічы́се

мн.  дзічы́хам
Вінавальны
каго? што?		 дзічы́ху

мн.  дзічы́х
Творны
кім? чым?		 дзічы́хай, дзічы́хаю

мн.  дзічы́хамі
Месны
у кім? у чым?		 дзічы́се

мн.  дзічы́хах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чалавек галодны ні на што не годны.


арахіс не арэх, клубніцы не ягады

агурок — ягада

dzičycha — беларуская лацінка

Слова дзічыха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзічыха — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзічэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзічы́на (7)

(6) ма́чыха ‹

› дзічынаразвядзе́нне (18)

(7) шпачы́ха ‹

› дзічы́ны (7)

(7) урачы́ха ‹

› дзічы́цца (8)

(11) гарадні́чыха ‹

› дзічы́ць (7)

(10) кра́мнічыха ‹

› дзічэ́йшы (8)

(10) дво́рнічыха ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

шмат спраў