STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзічыха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзічы́ха мн. дзічы́хі |
| Родны каго? чаго? |
дзічы́хі мн. дзічы́х |
| Давальны каму? чаму? |
дзічы́се мн. дзічы́хам |
| Вінавальны каго? што? |
дзічы́ху мн. дзічы́х |
| Творны кім? чым? |
дзічы́хай, дзічы́хаю мн. дзічы́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзічы́се мн. дзічы́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на кані і пад канём — у самых разнастайных, прыемных і непрыемных сітуацыях (быць, пабываць і пад.)
Прызнаю свае памылкі. Геніяльнымі.
dzičycha — беларуская лацінка
Слова дзічыха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзічыха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзічэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзічы́на (7)
(6) ма́чыха ‹
› дзічынаразвядзе́нне (18)
(7) шпачы́ха ‹
› дзічы́ны (7)
(7) урачы́ха ‹
› дзічы́цца (8)
(11) гарадні́чыха ‹
› дзічы́ць (7)
(10) кра́мнічыха ‹
› дзічэ́йшы (8)
(10) дво́рнічыха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
