STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова урачыха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
урачы́ха мн. урачы́хі |
| Родны каго? чаго? |
урачы́хі мн. урачы́х |
| Давальны каму? чаму? |
урачы́се мн. урачы́хам |
| Вінавальны каго? што? |
урачы́ху мн. урачы́х |
| Творны кім? чым? |
урачы́хай, урачы́хаю мн. урачы́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
урачы́се мн. урачы́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
Я не ўсё кантралюю.
Але я кантралюю штось.
І маю мудрасць адрозніць першае ад другога.
uračycha — беларуская лацінка
Слова урачыха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік урачыха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове урбанізаванасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› урачы́стасць (11)
(7) ткачы́ха ‹
› урачы́сты (8)
(6) ма́чыха ‹
› урачыся (7)
(7) шпачы́ха ‹
› урачэ́бна-кансультацы́йны (23)
(7) дзічы́ха ‹
› урачэ́бна-кантро́льны (19)
(11) гарадні́чыха ‹
› урачэ́бна-саніта́рны (18)
(10) кра́мнічыха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
