Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 лічыцца, лічуся, лічышся, лічыцца; незакончанае трыванне
  1. Расцэньвацца якім-н. чынам, успрымацца як-н. Дывінец лічыўся лепшым брыгадзірам маладзёжнай брыгады. ← Алесь Асіпенка. [Іван Сямёнавіч:] — Спрадвеку дняпроўскія парогі лічыліся ў народзе праклятым месцам. ← Яўген Курто. // Быць вядомым у якасці каго-н. [Пракоп] лічыўся самым выдатным палітыкам у «Светлым дні». ← Алена Васілевіч. // безасабовая форма з дадан. сказам. Маецца думка, меркаванне. Доўгі час лічылася, што вёска Кушляны былога Ашмянскага павета — радзіма беларускага паэта [Багушэвіча]. ← Сцяпан Александровіч.
  2. з чым. Браць пад увагу, улічваць што-н. [Пілацееў:] — Толькі мы, Міхаіл Палікарпавіч, з магчымасцямі лічыліся, а вы не хочаце лічыцца. ← Платон Галавач. // з кім-чым. Адносіцца з увагай, павагай да каго-, чаго-н. Дзецям спадабалася, што гэты дарослы чужы чалавек лічыцца з іх думкамі. ← Якуб Колас.
  3. чым і без дапаўнення Весці ўзаемны ўлік (паслуг, пазык, прэтэнзій і пад.). [Надзя:] — Ды кіньце вы, урэшце, нібы мы не свае людзі ці што, каб кавалкам хлеба лічыцца ды ў такі яшчэ час. ← Міхась Лынькоў. — Возьмеш у мяне, колькі трэба: мяшок, два, тры — хто з гэтым будзе лічыцца. ← Алесь Пальчэўскі.
  4. Знаходзіцца, быць на ўліку дзе-н. Лічыцца ў спісе выбраных. ▪ Невялічкі кавалерыйскі атрад [Жаўны] лічыўся ў іх раёне, але дзейнічаў увесь час самастойна. ← Іван Шамякін.
  5. размоўнае слова Размяркоўваць паміж сабой ролі ў гульні, карыстаючыся лічылкай. Лічыцца перад гульнёй.
  6. залежны стан да лічыць (у 3, 4 і 6 знач.).