аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лічына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лічы́на мн. лічы́ны |
| Родны каго? чаго? |
лічы́ны мн. лічы́н |
| Давальны каму? чаму? |
лічы́не мн. лічы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
лічы́ну мн. лічы́ны |
| Творны кім? чым? |
лічы́най, лічы́наю мн. лічы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
лічы́не мн. лічы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Як вы можаце есці дубайскі шакалад, калі ў базе няма ні «кадайф», ні «кадаіф», ні «катаіфі»?
ličyna — беларуская лацінка
Слова лічына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лічына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лічынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лічы́льны (8)
(10) сачаві́чына ‹
› лічы́льшчык (10)
(6) гічы́на ‹
› лічы́льшчыца (11)
(7) дзічы́на ‹
› лічы́нка (7)
(9) пшані́чына ‹
› лічы́нкавы (9)
(10) клубні́чына ‹
› лічы́цца (7)
(10) спадні́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.