STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзюшка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзю́шка мн. дзю́шкі |
| Родны каго? чаго? |
дзю́шкі мн. дзю́шак |
| Давальны каму? чаму? |
дзю́шцы мн. дзю́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзю́шку мн. дзю́шак |
| Творны кім? чым? |
дзю́шкай, дзю́шкаю мн. дзю́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзю́шцы мн. дзю́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.
dziuška — беларуская лацінка
Слова дзюшка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзюшка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзюшэс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Дзюсельдо́рф (11)
(4) ю́шка ‹
› дзюсельдо́рфскі (14)
(4) ю́шка ‹
› дзю́ш (4)
(8) акра́юшка ‹
› дзюшэ́с (6)
(10) развалю́шка ‹
› дзюшэ́сны (8)
(10) карталю́шка ‹
› дзяба́ць (7)
(8) габлю́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).