STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзядзінец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзядзі́нец мн. дзядзі́нцы |
| Родны каго? чаго? |
дзядзі́нца мн. дзядзі́нцаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзядзі́нцу мн. дзядзі́нцам |
| Вінавальны каго? што? |
дзядзі́нец мн. дзядзі́нцы |
| Творны кім? чым? |
дзядзі́нцам мн. дзядзі́нцамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзядзі́нцы мн. дзядзі́нцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ласкавае слова — што дзень ясны.
1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.
Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.
Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.
dziadziniec — беларуская лацінка
Слова дзядзінец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзядзінец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзядзінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзядзе́ўнік (10)
(9) кладзінец ‹
› дзя́дзечка (9)
(11) кабардзі́нец ‹
› дзя́дзіна (8)
(12) бернардзі́нец ‹
› дзя́дзінін (9)
(10) чалядзі́нец ‹
› дзядзі́нка (9)
(10) дзяні́кінец ‹
› дзя́дзька (8)
(10) чалю́скінец ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
