STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзядзька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзя́дзька мн. дзя́дзькі |
| Родны каго? чаго? |
дзя́дзькі мн. дзя́дзькаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзя́дзьку мн. дзя́дзькам |
| Вінавальны каго? што? |
дзя́дзьку мн. дзя́дзькаў |
| Творны кім? чым? |
дзя́дзькам мн. дзя́дзькамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзя́дзьку мн. дзя́дзьках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
dziadźka — беларуская лацінка
Слова дзядзька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзядзька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзядзька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзядзі́нец (9)
(9) шалу́дзька ‹
› дзя́дзінін (9)
(9) шалу́дзька ‹
› дзядзі́нка (9)
(7) рэ́дзька ‹
› дзядзькава́нне (13)
(6) ку́зька ‹
› дзядзькава́ты (12)
(6) зю́зька ‹
› дзя́дзькавіч (11)
(6) ба́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
