мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзядзі́нка — назоўнік дзя́дзька — назоўнік
канцэпт

дзядзька

гэта
— брат бацькі, маці; цётчын муж

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзядзька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзя́дзька

мн.  дзя́дзькі
Родны
каго? чаго?
дзя́дзькі

мн.  дзя́дзькаў
Давальны
каму? чаму?
дзя́дзьку

мн.  дзя́дзькам
Вінавальны
каго? што?
дзя́дзьку

мн.  дзя́дзькаў
Творны
кім? чым?
дзя́дзькам

мн.  дзя́дзькамі
Месны
у кім? у чым?
дзя́дзьку

мн.  дзя́дзьках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Навошта той клад, калі ў дзетках лад.


Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.

Новае ствараць, старое паляпшаць.

dziadźka — беларуская лацінка

Слова дзядзька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзядзька — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзядзька + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзядзі́нец (9)

(9) шалу́дзька

дзя́дзінін (9)

(9) шалу́дзька

дзядзі́нка (9)

(7) рэ́дзька

дзядзькава́нне (13)

(6) ку́зька

дзядзькава́ты (12)

(6) зю́зька

дзя́дзькавіч (11)

(6) ба́лька


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кастрычніцкая - кострищенская