мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзядзька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзя́дзька мн. дзядзькі́ |
| Родны каго? чаго? |
дзя́дзькі мн. дзядзько́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дзя́дзьку мн. дзядзька́м |
| Вінавальны каго? што? |
дзя́дзьку мн. дзядзько́ў |
| Творны кім? чым? |
дзя́дзькам мн. дзядзька́мі |
| Месны у кім? у чым? |
дзя́дзьку мн. дзядзька́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
Ты стаіш на правільнай дарозе. Але ты стаіш.
dziadźka — беларуская лацінка
Слова дзядзька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзядзька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзядзькаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзядзі́нец (9)
(9) шалу́дзька ‹
› дзя́дзінін (9)
(9) шалу́дзька ‹
› дзядзі́нка (9)
(7) рэ́дзька ‹
› дзядзькава́нне (13)
(6) ку́зька ‹
› дзядзькава́ты (12)
(6) зю́зька ‹
› дзя́дзькавіч (11)
(6) ба́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.