мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзя́дзька — назоўнік дзядзькава́нне — назоўнік
канцэпт

дзядзька

гэта
— дарослы мужчына

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзядзька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзя́дзька

мн.  дзядзькі́
Родны
каго? чаго?
дзя́дзькі

мн.  дзядзько́ў
Давальны
каму? чаму?
дзя́дзьку

мн.  дзядзька́м
Вінавальны
каго? што?
дзя́дзьку

мн.  дзядзько́ў
Творны
кім? чым?
дзя́дзькам

мн.  дзядзька́мі
Месны
у кім? у чым?
дзя́дзьку

мн.  дзядзька́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.


Ты стаіш на правільнай дарозе. Але ты стаіш.


dziadźka — беларуская лацінка

Слова дзядзька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзядзька — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзядзькаванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзядзі́нец (9)

(9) шалу́дзька

дзя́дзінін (9)

(9) шалу́дзька

дзядзі́нка (9)

(7) рэ́дзька

дзядзькава́нне (13)

(6) ку́зька

дзядзькава́ты (12)

(6) зю́зька

дзя́дзькавіч (11)

(6) ба́лька


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

локшына