аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кузька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́зька мн. ку́зькі |
| Родны каго? чаго? |
ку́зькі мн. ку́зек, ку́зькаў |
| Давальны каму? чаму? |
ку́зьку мн. ку́зькам |
| Вінавальны каго? што? |
ку́зьку мн. ку́зек, ку́зькаў |
| Творны кім? чым? |
ку́зькам мн. ку́зькамі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́зьку мн. ку́зьках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
Твіт дня:
«Залатыя гады жыцця», на жаль, нельга жыць — іх можна толькі ўспамінаць.
kuźka — беларуская лацінка
Слова кузька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кузька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кузэн + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кузу́лька (8)
(7) рэ́дзька ‹
› кузу́рачка (9)
(8) дзя́дзька ‹
› кузу́рка (7)
(8) дзя́дзька ‹
› кузькін (7)
(6) зю́зька ‹
› Кузьма́ (6)
(6) ба́лька ‹
› кузьмі́ніцкі (11)
(7) хва́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.