STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кузька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́зька мн. ку́зькі |
| Родны каго? чаго? |
ку́зькі мн. ку́зек, ку́зькаў |
| Давальны каму? чаму? |
ку́зьку мн. ку́зькам |
| Вінавальны каго? што? |
ку́зьку мн. ку́зек, ку́зькаў |
| Творны кім? чым? |
ку́зькам мн. ку́зькамі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́зьку мн. ку́зьках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
kuźka — беларуская лацінка
Слова кузька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кузька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кузэн + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кузу́лька (8)
(7) рэ́дзька ‹
› кузу́рачка (9)
(8) дзя́дзька ‹
› кузу́рка (7)
(8) дзя́дзька ‹
› кузькін (7)
(6) зю́зька ‹
› Кузьма́ (6)
(6) ба́лька ‹
› кузьмі́ніцкі (11)
(7) хва́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
