Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 дзяжурны, -ая, -ае.
  1. Які выконвае тыя ці іншыя службовыя або грамадскія абавязкі ў парадку чаргі. Дзяжурны міліцыянер. ▪ Доўга сядзець у палаце, непакоіць хворага дзяжурны доктар не дазваляў. ← Алесь Пальчэўскі. // у знач. назоўнік дзяжурны, -ага, мужчынскі род; дзяжурная, -ай, жаночы род Асоба, якая ў парадку чаргі выконвае свае службовыя або грамадскія абавязкі. Дзяжурны па вакзалу. Дзяжурны па кухні. ▪ У казарме чутны асцярожныя крокі дзяжурнага, які штораз паглядае на гадзіннік. ← Васіль Каваль. Аператыўны дзяжурны зараз жа пазваніў у эскадрыллі, перадаў загад камандзіра палка. ← Антон Алешка. // Які працуе ў гадзіны перапынку або ў дні адпачынку іншых падобных устаноў. Дзяжурная аптэка. Дзяжурны магазін.
  2. Прызначаны для дзяжурства. У дзяжурным пакоі рэзка і трывожна зазваніў тэлефон, і Стась кінуўся да яго. ← Барыс Мікуліч. // у знач. назоўнік дзяжурная, -ай, жаночы род Пакой, памяшканне для дзяжурства. Зайсці ў дзяжурную.
  3. Загадзя падрыхтаваны для неадкладнага выкарыстання. Дзяжурная страва ў рэстаране. // пераноснае значэнне Загадзя прыдуманы, завучаны. Дзяжурная фраза. Дзяжурны жарт. ▪ Паходня паспрабаваў быў чытаць тэзісы, але і самому яму стала сумна, нібы гэта былі чужыя, дзяжурныя словы, паўтораныя сотні разоў. ← Тарас Хадкевіч.
   [Ад фр. de jour— які адносіцца да гэтага дня.]