дзяжурная

гэта

— пакой для дзяжурства

назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова дзяжурная
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. дзяжу́рная м. — н. — мн. дзяжу́рныя
Родны каго? чаго?	ж. дзяжу́рнай м. — н. — мн. дзяжу́рных
Давальны каму? чаму?	ж. дзяжу́рнай м. — н. — мн. дзяжу́рным
Вінавальны каго? што?	ж. дзяжу́рную м. — н. — мн. дзяжу́рныя
Творны кім? чым?	ж. дзяжу́рнай, дзяжу́рнаю м. — н. — мн. дзяжу́рнымі
Месны у кім? у чым?	ж. дзяжу́рнай м. — н. — мн. дзяжу́рных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.

dziažurnaja — беларуская лацінка

Слова дзяжурная (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: