мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзя́жны — прыметнік дзяжу́рна — прыслоўе
канцэпт

дзяжурка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзяжурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзяжу́рка

мн.  дзяжу́ркі
Родны
каго? чаго?		 дзяжу́ркі

мн.  дзяжу́рак
Давальны
каму? чаму?		 дзяжу́рцы

мн.  дзяжу́ркам
Вінавальны
каго? што?		 дзяжу́рку

мн.  дзяжу́ркі
Творны
кім? чым?		 дзяжу́ркай, дзяжу́ркаю

мн.  дзяжу́ркамі
Месны
у кім? у чым?		 дзяжу́рцы

мн.  дзяжу́рках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каб табе язык адсох — ужываецца як праклён таму, хто нядобра сказаў

беларускія праклёны

вазьмі любую кнігу, разгарні на любой старонцы, тыкні ў любое слова = твой лёс на сённяшні вечар

(гэта калі больш няма куды тыкаць)

dziažurka — беларуская лацінка

Слова дзяжурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзяжурка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзяжурная + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзя́жка (6)

(10) пампаду́рка ‹

› дзя́жкавы (8)

(7) тужу́рка ‹

› дзя́жны (6)

(10) маньчжу́рка ‹

› дзяжу́рна (8)

(7) мазу́рка ‹

› дзяжу́рная (9)

(7) мазу́рка ‹

› дзяжу́рная (9)

(8) мензу́рка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

алень і малпа