STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзяжурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяжу́рка мн. дзяжу́ркі |
| Родны каго? чаго? |
дзяжу́ркі мн. дзяжу́рак |
| Давальны каму? чаму? |
дзяжу́рцы мн. дзяжу́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяжу́рку мн. дзяжу́ркі |
| Творны кім? чым? |
дзяжу́ркай, дзяжу́ркаю мн. дзяжу́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяжу́рцы мн. дзяжу́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.
Да жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.
dziažurka — беларуская лацінка
Слова дзяжурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяжурка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяжурная + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзя́жка (6)
(10) пампаду́рка ‹
› дзя́жкавы (8)
(7) тужу́рка ‹
› дзя́жны (6)
(10) маньчжу́рка ‹
› дзяжу́рна (8)
(7) мазу́рка ‹
› дзяжу́рная (9)
(7) мазу́рка ‹
› дзяжу́рная (9)
(8) мензу́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
