STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова дурная
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дурна́я
м. — н. — мн. дурны́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дурно́й
м. — н. — мн. дурны́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дурно́й
м. — н. — мн. дурны́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дурну́ю
м. — н. — мн. дурны́х |
| Творны кім? чым? |
ж.
дурно́й, дурно́ю
м. — н. — мн. дурны́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дурно́й
м. — н. — мн. дурны́х |
скарбніца
Няма лепшай рэчы, як свіныя плечы.
— Ці бываюць у вас прыступы ляноты?
— У мяне бываюць прыступы актыўнасці, а лянота ў мяне ўвесь час.
durnaja — беларуская лацінка
Слова дурная (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дурная — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дурнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурнап'я́н (9)
(9) вытво́рная ‹
› дурнап'я́навы (12)
(10) калідо́рная ‹
› дурната́ (7)
(6) чо́рная ‹
› дурне́йшы (8)
(11) працэду́рная ‹
› дурне́нькі (9)
(9) дзяжу́рная ‹
› дурне́ць (7)
(9) дзяжу́рная ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
