STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дурнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́рнік мн. ду́рнікі |
| Родны каго? чаго? |
ду́рніка мн. ду́рнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́рніку мн. ду́рнікам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́рніка мн. ду́рнікаў |
| Творны кім? чым? |
ду́рнікам мн. ду́рнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́рніку мн. ду́рніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)
— Мама, ён жа стары!
— А ты шо, новая?
durnik — беларуская лацінка
Слова дурнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дурнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дурніла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурне́йшы (8)
(8) пячо́рнік ‹
› дурне́нькі (9)
(6) шо́рнік ‹
› дурне́ць (7)
(7) агу́рнік ‹
› дурні́ла (7)
(9) разду́рнік ‹
› дурні́ца (7)
(11) слімазу́рнік ‹
› дурні́ца (7)
(9) абязу́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Паглядзіце фільм Druk і не рабіце так.