STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дурніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дурні́ца мн. дурні́цы |
| Родны каго? чаго? |
дурні́цы мн. дурні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
дурні́цы мн. дурні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
дурні́цу мн. дурні́ц |
| Творны кім? чым? |
дурні́цай, дурні́цаю мн. дурні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
дурні́цы мн. дурні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
durnica — беларуская лацінка
Слова дурніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дурніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дурніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурне́ць (7)
(13) падбухто́рніца ‹
› ду́рнік (6)
(9) вячо́рніца ‹
› дурні́ла (7)
(8) агу́рніца ‹
› дурні́чка (8)
(10) разду́рніца ‹
› дурні́чнік (9)
(12) слімазу́рніца ‹
› дурні́чны (8)
(7) ку́рніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
