мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дурні́ла — назоўнік дурні́ца — назоўнік
канцэпт

дурніца

гэта
— асоба

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дурніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дурні́ца

мн.  дурні́цы
Родны
каго? чаго?
дурні́цы

мн.  дурні́ц
Давальны
каму? чаму?
дурні́цы

мн.  дурні́цам
Вінавальны
каго? што?
дурні́цу

мн.  дурні́ц
Творны
кім? чым?
дурні́цай, дурні́цаю

мн.  дурні́цамі
Месны
у кім? у чым?
дурні́цы

мн.  дурні́цах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Адзін дуб у полі — гэта не лес.


Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.


durnica — беларуская лацінка

Слова дурніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дурніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дурніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дурне́ць (7)

(13) падбухто́рніца

ду́рнік (6)

(9) вячо́рніца

дурні́ла (7)

(8) агу́рніца

дурні́чка (8)

(10) разду́рніца

дурні́чнік (9)

(12) слімазу́рніца

дурні́чны (8)

(7) ку́рніца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

забаўкі