STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дурнічнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дурні́чнік мн. дурні́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
дурні́чніку мн. дурні́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
дурні́чніку мн. дурні́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
дурні́чнік мн. дурні́чнікі |
| Творны кім? чым? |
дурні́чнікам мн. дурні́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
дурні́чніку мн. дурні́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ла́шчыць во́ка — мець прывабны выгляд
Дзве прычыны, чаму я не даю грошы бяздомным:
1. Ім патрэбны грошы на алкаголь.
2. Мне патрэбны грошы на алкаголь.
durničnik — беларуская лацінка
Слова дурнічнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дурнічнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дурнічына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурні́ца (7)
(9) цямні́чнік ‹
› дурні́ца (7)
(9) чарні́чнік ‹
› дурні́чка (8)
(9) пе́рнічнік ‹
› дурні́чны (8)
(10) брусні́чнік ‹
› дурні́чына (9)
(9) амуні́чнік ‹
› дурно́сць (8)
(8) суні́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
