STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дурнічына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дурні́чына мн. дурні́чыны |
| Родны каго? чаго? |
дурні́чыны мн. дурні́чын |
| Давальны каму? чаму? |
дурні́чыне мн. дурні́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
дурні́чыну мн. дурні́чыны |
| Творны кім? чым? |
дурні́чынай, дурні́чынаю мн. дурні́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
дурні́чыне мн. дурні́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дасць Бог дзень — дасць і спажытак.
Дасць Бог хлеба — дасць і да хлеба.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
durničyna — беларуская лацінка
Слова дурнічына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дурнічына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дурносць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурні́чка (8)
(10) клубні́чына ‹
› дурні́чнік (9)
(10) спадні́чына ‹
› дурні́чны (8)
(9) чарні́чына ‹
› дурно́сць (8)
(9) масні́чына ‹
› дурно́та (7)
(11) памасні́чына ‹
› дурно́тны (8)
(10) брусні́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
