аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дурнота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дурно́та мн. дурно́ты |
| Родны каго? чаго? |
дурно́ты мн. дурно́т |
| Давальны каму? чаму? |
дурно́це мн. дурно́там |
| Вінавальны каго? што? |
дурно́ту мн. дурно́ты |
| Творны кім? чым? |
дурно́тай, дурно́таю мн. дурно́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
дурно́це мн. дурно́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ласкавае слова — што дзень ясны.
Шмат хто лічыць, што я сяджу дома і нічога не раблю. Насамрэч я сяджу дома і хвалююся, што нічога не раблю, а гэта вельмі вымотвае.
durnota — беларуская лацінка
Слова дурнота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дурнота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дурноцце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурні́чны (8)
(7) цямно́та ‹
› дурні́чына (9)
(7) марно́та ‹
› дурно́сць (8)
(7) чарно́та ‹
› дурно́тны (8)
(8) хмурно́та ‹
› дурно́цце (8)
(6) ясно́та ‹
› дурно́цце (8)
(7) цясно́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.