STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хмурнота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хмурно́та мн. хмурно́ты |
| Родны каго? чаго? |
хмурно́ты мн. хмурно́таў, хмурно́т |
| Давальны каму? чаму? |
хмурно́це мн. хмурно́там |
| Вінавальны каго? што? |
хмурно́ту мн. хмурно́ты |
| Творны кім? чым? |
хмурно́тай, хмурно́таю мн. хмурно́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
хмурно́це мн. хмурно́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навошта той клад, калі ў дзетках лад.
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
chmurnota — беларуская лацінка
Слова хмурнота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хмурнота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хмурына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хму́рненькі (10)
(7) марно́та ‹
› хмурнецца (9)
(7) чарно́та ‹
› хмурне́ць (8)
(7) дурно́та ‹
› хму́рны (6)
(6) ясно́та ‹
› хму́ры (5)
(7) цясно́та ‹
› хмуры́на (7)
(8) слаўно́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
