хмурнота

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова хмурнота
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хмурно́та мн. хмурно́ты
Родны каго? чаго?	хмурно́ты мн. хмурно́таў, хмурно́т
Давальны каму? чаму?	хмурно́це мн. хмурно́там
Вінавальны каго? што?	хмурно́ту мн. хмурно́ты
Творны кім? чым?	хмурно́тай, хмурно́таю мн. хмурно́тамі
Месны у кім? у чым?	хмурно́це мн. хмурно́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Запомніць вельмі проста:
ПЕРШАЯ канстытуцыя ў Еўропе,
ДРУГАЯ ў свеце,
ТРЭЦЯГА траўня.

03.05.1791
ВКЛ — Вельмі Крутыя Людзі.

chmurnota — беларуская лацінка

Слова хмурнота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: