STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова марнота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марно́та мн. марно́ты |
| Родны каго? чаго? |
марно́ты мн. марно́таў, марно́т |
| Давальны каму? чаму? |
марно́це мн. марно́там |
| Вінавальны каго? што? |
марно́ту мн. марно́ты |
| Творны кім? чым? |
марно́тай, марно́таю мн. марно́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
марно́це мн. марно́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепш у дзеўках сядзець, чым замужам марнець.
(фемінізм зарадзіўся на Беларусі)— Зорка-зомбі-магнетар ляціць да нас і неўзабаве знішчыць усё жывое.
— Значыць сёння можна не мыцца?
marnota — беларуская лацінка
Слова марнота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марнота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марожанае + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марне́ць (7)
(7) пякно́та ‹
› ма́рнік (6)
(7) зімно́та ‹
› ма́рніць (7)
(7) цямно́та ‹
› марно́тны (8)
(7) чарно́та ‹
› ма́рнскі (7)
(7) дурно́та ‹
› ма́рны (5)
(8) хмурно́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
